Gepard (Acinonyx jubatus)

Jest nietypowym członkiem rodziny kotowatych (Felidae), który poluje polegając raczej na swoim wzroku i szybkości niż z ukrycia. Jest najszybszym zwierzęciem lądowym i na krótkich dystansach może osiągnąć prędkość do 120 km/h.

Ciało geparda jest smukłe i muskularne, mimo że wygląda na wątłego i delikatnego. Klatka piersiowa jest obszerna, a talia wąska. Gepard ma małą głowę i krótki pysk, wysoko umieszczone oczy, duże nozdrza i małe okrągłe uszy. Futro geparda jest płowe z okrągłymi czarnymi plamkami i czarnymi liniami po bokach pyska. Dorosły osobnik waży od 39 do 65 kg. Długość ciała wynosi od 112 do 135 cm, podczas gdy ogon mierzy do 84 cm.

Nazwa rodzajowa, Acinonyx, oznacza po grecku „nieruchomy pazur”, a nazwa gatunkowa, jubatus, oznacza po łacinie „grzywiasty”, z powodu grzywy, która zdarza się u niektórych młodych gepardów (tzw. „rexów”). To jedyny kot, który nie potrafi całkowicie schować pazurów. Nawet wciągnięte, pazury pozostają widoczne i są pomocne przy przyśpieszaniu i zwrotach.

Polska nazwa „gepard” pochodzi z średniowiecznej łaciny: gattus pardus, co znaczyło „kot-leopard”.