Chaus (Felis chaus)

Przedstawiciel kotowatych, opisany w 1777 roku, spokrewniony ze żbikiem. Jeden z dwóch kotów (obok kota nubijskiego) znanych z egipskich malowideł; chaus był przez Egipcjan używany do polowania na ptaki.

  • Długość tułowia z głową: 56-94 cm
  • Ogon: 20-31 cm
  • Wysokość: 40-50 cm
  • Ciężar: 4,5-12 kg
  • Ciąża: 66 dni
  • Miot: 3-5 kociąt; młode dojrzewają w wieku 1,5-2 lat
  • Pożywienie: gryzonie, ptaki, węże, jaszczurki, ryby (potrafi nurkować).

Długonogi kot o płowym (czasem rudawym lub rudobrązowym) ubarwieniu, uszy z krókimi pędzelkami (jak u rysia). Ogon czarno zakończony, puszysty, z wyraźnymi pierścieniami. Pysk przypomina kota domowego.

Niezbyt dobrze poznany. Występuje od dolnego Egiptu po Indie, Nepal, Cejlon i Półwysep Indochiński. Na tym rozległym obszarze występuje w 9 podgatunkach, czy rasach geograficznych, różniących się ubarwieniem, długością sierści i wielkością. Tępiony ze względu na ładne futro; na 1 damskie okrycie trzeba 12 skórek tego kota. Chaus nie boi się ludzi i często osiedla się w pobliżu ludzkich siedzib.